Hallo hier ben ik weer een keer.
Ik heb weinig tot geen binding met deze site. (sorry) Het leuke vind ik de tellers, hoeveel peuken al niet gerookt, hoeveel geld al bespaart e.d.
Ik vind en vond geen troost in het lezen van andermans stop verhalen.
Stoppen met roken moet je helemaal zelf doen. Je kunt het je niet door anderen aan laten praten en troost, bemoedigende woorden zijn in feite een bevestiging dat je zo zielig bent als je stopt. je zult je er alleen maar zieliger door gaan voelen.
Ik voel me goed momenteel. Sterk. Stoer. Wat een lef zeg, ik had nooit gedacht dat ik ooit zover zou komen, alle voorafgaande stoppogingen zijn immers al veel eerder gestrand.
Dit is geen poging meer , dit is een besluit.
Anderen die ook "de Opluchting" van Jan Geurtz heben gelezen zullen hier woorden herkennen.
De eerste weken waren een voortdurend gevecht met mijn eigen geweten, jeemig wat word je daar moedeloos van zeg. Dat houdt toch geen mens vol?
Wanhoop, tranen, discussies alles heb ik geprobeert................................en heel veel op internet gezocht en daar op de site van Jan Geurtz gestuit.
Ik geloofde er geen sikkepit van maar ergens in mijn hoofd bleef het wel spoken.
In had in een middagpauze al een keer bij het plaatselijk boekwinkeltje met het boekje in mijn handen gestaan (ik was overigens een kookboek aan het zoeken).....................ik durfde niet te geloven dat het lezen van zo'n boekje mij uiteindelijk wel positief over de streep zou trekken, zonder dat hopeloze gevecht met mijn eigen gevoel.
Ik moest naar de kaakchirurg en besloot de dag ervoor het boekje toch te kopen onder het motto: morgen lig ik met een pijnlijke kaak op de bank en heb dan tijd om te lezen. het zal mij benieuwen..........?
Ik heb het bijna in 1 keer uit gelezen, ik moest het af en toe weg leggen, ik keek scheel van de pijn.
In het boek staat af en toe een pauze beschreven, rook nu een sigaret en probeer er van te genieten.....................
Ik rookte niet.
Ik voelde ook geen behoefte maar belangrijker, ik voelde geen gevecht meer.
Zal ik? 1tje maar?
Af en toe wel hoor, soms vaag, soms wat sterker maar als je jezelf toelaat afgeleid te worden door een andere gedachte ben je het al weer vergeten.
Dus niet geobserdeerd raken door je eigen wanhoop IK MOET NU!!!!
Waarom in hemelsnaam?????????????
Waarom ben je dan gestopt? Om jezelf zo te straffen?
Rook dan gewoon door, in hemelsnaam zeg. Wie zegt dat je je zelf dit aan moet doen allemaal?
Vandaag bijv.: ik heb gewerkt, gewoon zoals al zoveel maandagen, 's morgens opgestaan, de behoefte aan roken 's morgens na het opstaan, in de auto en tijdens mijn werk af en toe naar buiten waren al , na 1 week of zo al vrij snel weg.
Na het werk is een moeilijk moment. Dat half uurtje voor mezelf! Na het werk doe ik meestal nog even snel een boodschapje, ga met de hond wandelen en ruim de boodschappen op en dan is er altijd even tijd over. Tijd voor een kopje koffie en de krant........... en je raad het al.
Maar ik kwel mezelf niet langer met de gedachtes.
:)
Succes allemaal X
p.s. het gaat wel weer met mijn kaak (je wist toch ook al lang dat wondgenezing sneller gaat als je niet rookt?)